Pseudomedizin – EuroConsum https://euroconsum.eu/pl Po stronie konsumentów Thu, 16 Nov 2023 05:44:47 +0000 pl-PL co godzinę 1 https://wordpress.org/?v=7.1.5 „Heilpraktiker Chiropraktik“ – über große und kleine Heilpraktiker https://euroconsum.eu/pl/2023/10/23/heilpraktiker-chiropraktik-ueber-grosse-und-kleine-heilpraktiker/ Mon, 23 Oct 2023 20:27:07 +0000 https://euroconsum.eu/?p=4080

 

Manipulacja kręgosłupa szyjnego / Zdjęcie: licencja Pixabay

System Heilpraktiker zna "duże" i niektóre "małe" Heilpraktiker - oznacza to, że oprócz "ogólnego" Heilpraktiker istnieją również licencje ograniczone do określonej formy terapii: sektorowe lub "małe" Heilpraktiker. Do tej pory takie "sektorowe" licencje istniały tylko w dziedzinie psychoterapii i fizjoterapii.

Te licencje sektorowe miały być "rozwiązaniem awaryjnym" umożliwiającym niektórym grupom zawodowym wykonywanie zawodu z bezpośrednim dostępem do pacjentów. Konstrukcja ta wynikała z faktu, że studiującym psychologom i psychoterapeutom - tj. profesjonalnie wykwalifikowanym osobom - bez kwalifikacji medycznych odmówiono wówczas bezpośredniego dostępu do pacjentów. Wyszkoleni fizjoterapeuci argumentowali podobnie, a następnie również otrzymali "zezwolenie sektorowe".

Pierwotnie celem było zapewnienie wykwalifikowanym grupom zawodowym dostępu do rynku usługodawców. Jednak realizacja tego celu w sposób, który jest zasadniczo obcy systemowi, poprzez tworzenie "odgałęzień" systemu praktyk niemedycznych, który zawsze był krytykowany, była co najmniej niefortunna. Takie obawy mogłyby znaleźć sensowną formę w kompleksowej "Ustawie o zawodach medycznych", o której w rzeczywistości dyskutuje się od dziesięcioleci, ale jak dotąd bez żadnych konkretnych rezultatów.

Rozkwit tej konstrukcji stał się jasny, gdy ustawa o psychoterapeutach z 1999 r. stworzyła "solidną" możliwość wykonywania zawodu przez psychologów i psychoterapeutów niebędących lekarzami, spełniając tym samym ich główne obawy. Nie oznaczało to jednak w żaden sposób zniesienia "Heilpraktiker Psychotherapie" (psychoterapeuty niemedycznego), który w rzeczywistości stał się przestarzały. Konsekwencją dzisiejszego stanu rzeczy jest to, że lukę tę wypełniają osoby, które nie posiadają żadnych rzeczywistych kwalifikacji zawodowych w zakresie leczenia chorób psychicznych, co oznacza, że również w tej dziedzinie powstaje medycyna świecka. Jest to bardzo problematyczna sytuacja, nie tylko z naszego punktu widzenia, wynikająca z niedbałości i niedociągnięć w legislacyjnym podejściu do kompleksu praktyków niemedycznych.

W tym celu odsyłamy do podcastu "Grams' Sprechstunde" z odcinkiem "Terapia bez treningu" pod adresem https://detektor.fm/wissen/grams-sprechstunde-heilpraktiker-und-psychotherapie .

Pożądanie

Długo unikany krok w kierunku "sektorowych" alternatywnych praktyków wzbudził - co nie dziwi - pożądanie. Tak jest w przypadku osteopatii, która jest uważana za pseudometodę i nie należy do kanonu medycyny opartej na dowodach, ale jest dobrowolnie refundowana przez niektóre firmy ubezpieczeniowe, jeśli jest stosowana przez lekarza. Osteopatia jest uznawana przez sądy (OLG Düsseldorf) jako "Heilkunde", ale oznacza to jedynie, że może być praktykowana wyłącznie przez lekarzy i osoby niebędące lekarzami.

Osteopaci mieli jednak na myśli coś więcej. W ostatniej instancji Federalnego Sądu Administracyjnego ponieśli jednak porażkę, składając wniosek o ustanowienie siebie jako sektorowej "Heilpraktiker Osteopathie" - co prawdopodobnie miało być swego rodzaju krokiem pośrednim w kierunku deklarowanego celu, jakim jest ustanowienie odrębnej ustawy zawodowej dla osteopatów (analogicznej do ustawy o psychoterapeutach), a także uznanego szkolenia specjalistycznego w pewnym momencie. Zasadniczo odrzucenie "HP Osteopathy" opierało się na argumencie, że nie istnieje jednolity i zrozumiały "kanon" metod i zasad, w ramach którego można by odpowiednio zdefiniować "osteopatię". Co jest prawdą.

Czytaj więcej:
https://www.quarks.de/gesundheit/medizin/wie-hilfreich-ist-osteopathie/

Podsumowując, sytuacja jest mniej niż zadowalająca - dla wszystkich stron. Ale będzie jeszcze gorzej.

W czerwcu 2023 r. Sąd Administracyjny Badenii-Wirtembergii wydał następujące orzeczenie w postępowaniu odwoławczym po przekazaniu sprawy przez Federalny Sąd Administracyjny:

Licencja Heilpraktiker może być przyznana w zakresie ograniczonym do dziedziny działalności kręgarza z wykształceniem akademickim. (https://openjur.de/u/2472113.html )

Chiropraktyka jako przedmiot sektorowej licencji Heilpraktiker?

Chiropraktykę, pomimo jej rozpowszechnienia na całym świecie, należy sklasyfikować jako pseudomedycynę. Jej podstawy są ezoteryczne i nienaukowe, a jej podstawowe założenia ("eliminacja podwichnięć") bezpodstawne. Przede wszystkim jednak można ją słusznie uznać za być może najbardziej niebezpieczną metodę pseudomedyczną, ponieważ korzyści medyczne, które nigdy nie zostały udowodnione, są równoważone przez bardzo konkretne wysokie ryzyko: udokumentowano kilkaset zgonów w wyniku leczenia. Jednak klasyfikacja jako metody pseudomedycznej odegrała równie małą rolę w sądzie, co potencjalne niebezpieczeństwo związane z chiropraktyką. Jak to możliwe?

Orzeczenie pierwszej instancji, które było negatywne dla chiropraktyki, było ściśle zgodne z argumentacją, na podstawie której osteopatii odmówiono "sektorowego Heilpraktiker": brak jednolitości w kanonie metod i wskazań oraz brak ich rozgraniczenia od innych zawodów leczniczych. Sąd Administracyjny nie zgodził się z tym; uznał profil zawodowy "chiropraktyka" za wystarczająco zdefiniowany i ograniczony. Powołał się przy tym na orzeczenie Federalnego Sądu Administracyjnego z 2021 r. (3 C 17.19), który ustanawia kryteria dla terminu "ograniczoność" - a tym samym ostatecznie przeciwdziała własnej negatywnej ocenie ze szkodą dla samej osteopatii. Co otwiera szeroko drzwi dla nowych prób podejmowanych przez osteopatów.

Sytuacja prawna w dziedzinie praktyki medycznej stała się zatem tak zagmatwana, że samo zaklasyfikowanie metod pod pojęciem "medycyny" - niezależnie od ich ważności, korzyści lub ryzyka - prawnie implikuje, że de facto należy udzielić gwarancji państwowych dla faktycznej praktyki takich metod w sektorze niemedycznym. Byłaby to kwintesencja tej sprawy - która pokazuje, jak bardzo potrzebna jest reforma przepisów dotyczących "praktyki medycznej", zwłaszcza w sektorze praktyk niemedycznych. Jest to niewątpliwie sprzeczne z intencjami ochrony pacjentów i wzmocnienia świadomości zdrowotnej.

W związku z tym uważamy, że pilnie konieczne jest skierowanie tego kompleksu do ustawodawcy i rozwiązanie go za pomocą konstruktywnej "ustawy o zawodach medycznych", przy jednoczesnym zapewnieniu, że żadna pseudomedycyna nie zostanie "uszlachetniona" poprzez licencjonowanie zawodów medycznych. Dokładnie to dzieje się w niniejszej sprawie.


 

Postscriptum: Powstaje pytanie, co sąd rozumie przez "wykształcenie akademickie". Oznacza to ukończenie akredytowanego programu studiów na akredytowanym uniwersytecie w danej dziedzinie. Takie programy studiów rzeczywiście istnieją na prywatnych uniwersytetach, które są akredytowane jako takie i dlatego mogą również oferować kwalifikowane programy studiów i stopnie naukowe.
Fakt, że jest to możliwe, jest decyzją polityczną podjętą przez władze szkolnictwa wyższego. Jeśli jednak przedmiotem akredytowanych programów studiów są naukowo niesprawdzone procedury terapeutyczne w spektrum między wątpliwymi a niebezpiecznymi, uważamy, że ma to zasadniczy wpływ na ochronę pacjentów.

]]>
Kann Homöopathie schaden? https://euroconsum.eu/pl/2021/08/22/kann-homoeopathie-schaden/ https://euroconsum.eu/pl/2021/08/22/kann-homoeopathie-schaden/#respond Sun, 22 Aug 2021 05:25:00 +0000 https://euroconsum.eu/?p=1087 Odpowiedź jest jednoznacznie twierdząca. Nie bezpośrednio poprzez przyjmowanie globulek, które albo zawierają o wiele za mało składnika aktywnego, albo nie zawierają go wcale, aby wywołać reakcję organizmu i dlatego są z pewnością uważane za czysty cukier mogą być brane pod uwagę. Podobnie jak w przypadku wszystkich metod pseudomedycznych, niebezpieczeństwo dla użytkowników homeopatii polega na możliwym opóźnieniu lub nawet uniemożliwieniu uzyskania specjalistycznej pomocy medycznej w odpowiednim czasie. Niestety, jest na to wystarczająco dużo przykładów.

Zdjęcie: dr Leonora Schwarz / pixelio.de

Zaufanie wielu osób do homeopatii jest niezwykle wysokie, zwłaszcza gdy jest ona zalecana i stosowana przez lekarzy lub innych terapeutów. Jednak samoleczenie charakteryzuje się również głównie tym, że ludzie sami lub znajomi i krewni mieli z nim "dobre doświadczenia" w przeszłości (zgodnie z ankietą przeprowadzoną przez Instytut Allensbach w 2014 r. 67 % użytkowników stwierdziło, że trafili do homeopatii za pośrednictwem "przyjaciół i krewnych"). Wiele osób jest zatem w dużym stopniu "uwarunkowanych" wcześniejszymi osobistymi doświadczeniami, ma zdecydowanie silne pozytywne oczekiwania, co szczególnie w przypadku homeopatii niesie ze sobą niebezpieczeństwo zbyt długiego "oczekiwania" w przypadku chorób nie ustępujących samoistnie. To właśnie popularność homeopatii prowadzi do większego ryzyka opóźniania lub unikania terapii niż w przypadku innych, mniej znanych metod.

Co więcej, wiara w homeopatię obniża próg zahamowania przed zwróceniem się ku innym, jeszcze bardziej ezoterycznym i niebezpiecznym metodom pseudomedycyny. Istnieją na przykład badania, które sugerują, że wiara w homeopatię skorelowane ze sceptycyzmem wobec szczepień (zobacz nasz artykuł "Czym właściwie są... szczepienia homeopatyczne?"). Lustrzanym odbiciem takich tendencji jest jednoczesna utrata zaufania do medycyny naukowej. Nie jest to zaskakujące dla przekonanych zwolenników homeopatii - w końcu homeopatia przedstawia się jako metoda przynosząca ogromne korzyści dla pacjenta, która jest co najmniej równa, jeśli nie lepsza, od medycyny naukowej, która jest raczej lekceważąca. Tak, homeopatia jest również szkodliwa pod tym względem: dla wielu jej zwolenników wywołuje efekt nocebo (negatywne "lustrzane odbicie" efektu placebo), gdy leczenie medyczne staje się należne, tj. psychogenne osłabienie sukcesu leczenia, którego można się spodziewać z powodu wewnętrznych zastrzeżeń wobec "medycyny ortodoksyjnej" (nawiasem mówiąc, pejoratywne określenie ukute przez homeopatów dla medycyny naukowej).


Niemieckie Stowarzyszenie Konsumentów
Po stronie dowodów, po stronie konsumentów: Niemieckie Stowarzyszenie Konsumentów jest uznanym stowarzyszeniem non-profit zajmującym się ochroną konsumentów.

Więcej informacji pod słowem kluczowym "homeopatia
]]>
https://euroconsum.eu/pl/2021/08/22/kann-homoeopathie-schaden/feed/ 0
Was ist eine „homöopathische Impfung“? https://euroconsum.eu/pl/2021/08/21/was-ist-eine-homoeopathische-impfung/ https://euroconsum.eu/pl/2021/08/21/was-ist-eine-homoeopathische-impfung/#respond Sat, 21 Aug 2021 05:25:00 +0000 https://euroconsum.eu/?p=1085
Zdjęcie: dr Leonora Schwarz / pixelio.de

Homeopaci i zwolennicy homeopatii wielokrotnie twierdzą, że ich przodek i nad-ojciec Hahnemann praktycznie wynalazł szczepienia i że stosuje się również szczepienia homeopatyczne. Aby to uzasadnić, powołują się na podstawową zasadę Hahnemanna dotyczącą similia similibus curenturPodobne rzeczy mogą leczyć podobne rzeczy. Dokładnie tak dzieje się w przypadku szczepień - podawane są składniki patogenu wywołującego chorobę, przeciwko której podawana jest szczepionka. Uważają to za dowód homeopatii i jej działania.

Już na samym początku taki argument pomija coś bardzo fundamentalnego. Szczepienia są profilaktyką medyczną, tj. zapobieganiem u zdrowych ludzi, a nie środkiem leczniczym, "uzdrawiającym". Jest to jednak całkowicie obce modelowi homeopatii Hahnemanna. Jest on czysto leczniczy, zakłada istniejącą chorobę, "niezadowoloną duchową siłę życiową", która jest zauważalna tylko poprzez pojawienie się rozpoznawalnych objawów. Metoda leczenia Hahnemanna polega zatem na poszukiwaniu środka, który może dokładnie przeciwdziałać "rozstrojonej duchowej sile życiowej". Jednak u zdrowego pacjenta, który zgłasza się na szczepienie, nic nie jest rozstrojone. Dlatego też szczepionka "homeopatyczna" nie może mieć tutaj żadnego wpływu. Fakt, że niektórzy homeopaci mimo to podają nosody (= preparaty homeopatyczne z patogenów i chorych tkanek) z deklarowanym zamiarem wykorzystania ich do zapobiegania lub uodparniania, jak w przypadku szczepień, jest straszny i niebezpiecznie mylący.

Nowoczesne szczepienia - źle rozumiane

Co więcej, rażącym nieporozumieniem jest łączenie podawania szczepionki składającej się z zabitych lub atenuowanych patogenów z homoeopatią poprzez odniesienie do zasady "podobne leczy podobne". Szczepionka, która jest podawana, sama w sobie nie ma działania ochronnego. Wywołuje ona raczej reakcję immunologiczną w organizmie. To nie podobieństwo, podobieństwo w samej szczepionce ma wpływ, ale przeciwciała powstałe w wyniku reakcji poszczepiennej, które w związku z tym stanowią klasyczne antidotum. Dlatego też nie można powiązać szczepień z homeopatyczną zasadą podobieństwa.

Ale czy układ odpornościowy nie odpowiada "duchowej sile życiowej" Hahnemanna?

Układ odpornościowy nie jest czymś "podobnym do ducha", ale wchodzi w interakcje - nawet ze szczepieniami - na materialnej, dobrze znanej i opisanej podstawie. Jest to bardzo złożona podfunkcja całego ciała, "systemowa", jak się ją nazywa; interakcja najróżniejszych czynników, które w żaden sposób nie mają właściwości, które Hahnemann przypisał w swojej koncepcji "zasadzie duchowej siły życiowej":

"Organizm materialny, pomyślany bez siły witalnej, nie jest zdolny do żadnych doznań, żadnej aktywności, żadnej samozachowawczości; tylko istota niematerialna (zasada życia, siła witalna), która ożywia organizm materialny w stanie zdrowym i chorym, daje mu wszelkie doznania i wywołuje jego funkcje życiowe. Nie, nie jest to coś, co można by zinterpretować jako układ odpornościowy. Nawiasem mówiąc, sam Hahnemann wcale tego nie robił. Idea "szczepień homoeopatycznych" pojawiła się wcześnie, ale jest wymysłem jego uczniów.

Wnioski

Nie - homeopatia i szczepienia nie pasują do siebie. W rzeczywistości są one niekompatybilne - tak jak cała współczesna medycyna jest niekompatybilna z homeopatią.

Na koniec prośba i ostrzeżenie: często homeopaci nawet odradzają szczepienia lub zalecają własne "szczepionki". Jednak w przypadku "szczepień" homeopatycznych Ty i Twoje dziecko nie otrzymujecie dosłownie nic - tylko zwykłe nieskuteczne globulki do zażycia. Nie ma żadnej ochrony, żadnej immunizacji! Istnieje jednak ryzyko narażenia na choroby zakaźne bez ochrony.

Zaszczep się zgodnie z zaleceniami stałej komisji ds. szczepień! Jeśli nie masz pewności, pokaż karty szczepień swojej rodziny lekarzowi rodzinnemu lub pediatrze. Tam szybko dowiesz się, czy jest jakaś luka do uzupełnienia.


Niemieckie Stowarzyszenie Konsumentów
Po stronie dowodów, po stronie konsumentów: Niemieckie Stowarzyszenie Konsumentów jest uznanym stowarzyszeniem non-profit zajmującym się ochroną konsumentów.

]]>
https://euroconsum.eu/pl/2021/08/21/was-ist-eine-homoeopathische-impfung/feed/ 0
Was ist eigentlich Amygdalin bzw. Vitamin B17? https://euroconsum.eu/pl/2021/01/28/archiv-was-ist-eigentlich-amygdalin-bzw-vitamin-b17/ Thu, 28 Jan 2021 16:26:00 +0000 https://euroconsum.eu/?p=1105
knipseline / pixelio.de

Amigdalina to naturalnie występująca substancja, która jest prekursorem wysoce toksycznego kwasu pruskiego. Kiedy wchodzi w kontakt z wodą, kwas pruski jest uwalniany w reakcji chemicznej; niektóre enzymy dodatkowo wspierają ten proces, gdy zachodzi on w ludzkim ciele.

Dlaczego nie jesteśmy zaskoczeni, gdy amygalina jest mimo to propagowana w pseudomedycynie? Pod czysto fantazyjną nazwą "witaminy B 17" jest ona uważana za "wypróbowany i przetestowany" środek w "biologicznej terapii raka" - ale jest nie tylko nieskuteczna, ale także szkodliwa, a nawet śmiertelna.

Amigdalina jest substancją odpowiedzialną za "gorycz" gorzkich migdałów. Ale jest ona również zawarta w pestkach owoców pestkowych, zwłaszcza pestkach moreli. A te odgrywają decydującą rolę w związku z pseudomedycznym zastosowaniem amigdaliny - "witaminy B 17". Skąd ona pochodzi?

Niejaki dr Krebs (ze wszystkich ludzi) eksperymentował ze wzmacniaczami smaku whisky w USA w latach 20. ubiegłego wieku. Uważał, że znalazł sposób na leczenie raka za pomocą pestek moreli. Kompletna bzdura bez żadnego dowodu, ale jak to często bywa, ta historia przetrwała i nadal jest rozpowszechniana (bardziej niż kiedykolwiek w dobie Internetu). I nie ma to nic wspólnego z chemicznymi i fizjologicznymi właściwościami witamin, amigdalina nie jest substancją, której organizm potrzebuje do swoich funkcji życiowych (co jest rzeczywistą cechą "witamin") - wręcz przeciwnie.

Ze względu na "zalecenia" alternatywnych "terapeutów" medycznych, zatrucia, a czasami zgony pacjentów z rakiem zdarzają się wielokrotnie, którzy - co jest całkiem zrozumiałe - trzymają się każdej obietnicy wyleczenia. Należy zatem zdać sobie sprawę, że mamy tu do czynienia z substancją, która z jednej strony nie ma żadnego działania, a z drugiej niesie ze sobą niezwykły potencjał szkodzenia,

W Niemczech Federalny Instytut Leków i Wyrobów Medycznych sklasyfikował amigdalinę (która była również oferowana jako składnik gotowych preparatów lub nawet jako czysty produkt) jako powód do niepokoju. BfArM odradza stosowanie produktów i środków zawierających amigdalinę. Federalny Urząd ds. Oceny Ryzyka wyraźnie ostrzega przed spożywaniem więcej niż jednego lub dwóch nasion dziennie.

Ta klasyfikacja oznacza, że amigdalina nie może być licencjonowana jako produkt leczniczy zgodnie z ustawą o lekach. Dystrybucja jest nielegalna. I tu właśnie w grę wchodzą pestki moreli, które od pewnego czasu można znaleźć zapakowane na półkach drogerii i sklepów z żywnością ekologiczną, częściowo oznaczone jako "jakość ekologiczna". Jest to nic innego jak obejście zakazu dystrybucji gotowych produktów zawierających amigdalinę na szynie substytutu żywności, który jest oczywiście oferowany bez żadnych bezpośrednich zaleceń dotyczących stosowania, czasami nawet z "ostrzeżeniami" ("tylko dwa do trzech ziaren dziennie"). Użytkownicy, którzy otrzymali własną "receptę" od swojego terapeuty medycyny alternatywnej, nie przejmują się takimi symbolicznymi stwierdzeniami. Wiemy również o "zaleceniach" "praktyków medycyny alternatywnej", aby stosować pestki moreli w dawkach większych niż wątpliwe w przypadku chorób nowotworowych lub nawet w celu ich zapobiegania (!). Zdarzały się również przypadki, w których z powodu niepowodzenia rozsądnych metod leczenia z powodu "terapii amigdaliną", jakakolwiek pomoc ze strony medycyny naukowej przyszła zbyt późno.

Nasz wniosek: Nie ma powodu, aby jeść pestki moreli z jakiegokolwiek powodu, tak jak nie ma powodu, aby w ogóle mieć takie rzeczy w domu - potencjalne ryzyko zatrucia, na przykład, jeśli dzieci źle zrozumieją pestki jako przekąski. Jeśli usłyszysz o zaleceniu jedzenia pestek moreli, sprzeciw się i wskaż na ten artykuł. Nawiasem mówiąc, ostrzegamy dostawców i dystrybutorów towarów i produktów zawierających amigdalinę, jeśli przekraczają limity prawne (np. reklamują się z zaleceniem stosowania).


Więcej informacji:


Niemieckie Stowarzyszenie Konsumentów
Po stronie dowodów, po stronie konsumentów: Niemieckie Stowarzyszenie Konsumentów jest uznanym stowarzyszeniem non-profit zajmującym się ochroną konsumentów.
]]>
Warum ist Homöopathie so populär? https://euroconsum.eu/pl/2021/01/28/archiv-warum-ist-homoeopathie-so-populaer/ Thu, 28 Jan 2021 06:26:00 +0000 https://euroconsum.eu/?p=1083

Zdjęcie: Britta Cornelsen / pixelio.de

Jest ku temu kilka powodów.

Chociaż homeopatia była postępem w czasach Hahnemanna (rozwijał ją od 1796 r. do swojej śmierci w 1843 r.), to oczywiście nawet wtedy była błędna. Metody stosowane przez większość lekarzy w tamtych czasach były brutalne i osłabiały pacjentów - czasami aż do śmierci. Dzięki swojej "terapii lekowej" Hahnemann uniknął tych niebezpiecznych "kuracji" i osiągnął imponujące "sukcesy" po prostu dając pacjentom możliwość samodzielnego powrotu do zdrowia.


(więcej...)]]>
Wie sind die „Erfolge“ der Homöpathie zu erklären? https://euroconsum.eu/pl/2021/01/28/wie-sind-die-erfolge-der-homoepathie-zu-erklaeren/ Thu, 28 Jan 2021 06:24:00 +0000 https://euroconsum.eu/?p=1089
Zdjęcie: Mike Frajese / pixelio.de

Istnieje wiele doniesień o "sukcesach" homeopatii i często dodaje się potwierdzające zdanie "Ten, kto leczy, ma rację", aby uzasadnić tę metodę. Często ludzie komentują: "Nie wiemy, jak to działa, ale widzimy, że działa!

Te "efekty" są jednak mieszanką tak zwanych efektów kontekstowych, które występują przy każdym rodzaju leczenia lub jakiejkolwiek troskliwej uwagi, oraz całkowitego przeceniania osobistych indywidualnych doświadczeń i nie mają nic wspólnego z "metodą homeopatii".

Indywidualne doświadczenia w sensie "Ale to pomogło mi / mojej rodzinie / moim pacjentom w praktyce!" są bezsprzecznie "prawdziwe", ich ważność dla tego, kto ich doświadcza, jest niepodważalna. Ale nigdy nie są one podstawą ogólnie ważnych stwierdzeń. Z jednej strony, jest ich zbyt mało, aby udowodnić fundamentalne korelacje, a z drugiej strony, są one nieuchronnie naznaczone tak zwanym "błędem konfirmacji", najczęściej niedocenianym problemem percepcji, który sprawia, że nasz osobisty indywidualny osąd jest wysoce niewiarygodny. Jednym z przełomowych odkryć naukowych jest to, że ogólnie poprawne wyniki można uzyskać tylko wtedy, gdy wszystkie subiektywne wpływy (jest ich nawet więcej niż błąd potwierdzenia) zostaną wyeliminowane w jak największym stopniu w najbardziej rozległych badaniach (np. poprzez zaślepienie wszystkich uczestników grup eksperymentalnych, a także kierowników badań, a także oceniających, poprzez grupy porównawcze, z których jedna otrzymuje testowany lek, a druga placebo lub obowiązujące standardowe leczenie i wiele innych). Tylko w ten sposób można zbliżyć się do prawdopodobieństwa uzasadnionego stwierdzenia.

Badania przeprowadzone w ten sposób (próby kliniczne) nigdy nie wykazały przewagi leczenia homeopatycznego nad podawaniem placebo, o ile spełnione zostały niezbędne standardy jakości - poza jakimkolwiek osobistym indywidualnym doświadczeniem.

Wrażenie osobiście doświadczonego sukcesu, "efektu" homeopatii, jest oczywiście z pewnością poparte faktycznie zaobserwowanymi efektami. Nie jest to jednak coś, "czego homeopaci nie potrafią (jeszcze) wyjaśnić", jak często się mówi. Dziś wiemy wiele o tak zwanych psychogennych efektach leczenia i o samoleczących siłach organizmu, a zatem możemy łatwo wyjaśnić "efekty" homeopatii.

Efekt placebo ("To mi dobrze zrobi") po zabiegu lub doświadczenie przyjaznej "opieki" jest tylko jednym z nich. Nie jest wyimaginowany i może również powodować mierzalne reakcje. Jest tylko jedna rzecz, której nie może zrobić: wyleczyć oczywistej choroby. Jeśli choroba nie jest samoodwracalna i przekracza - wysoki - próg zdolności organizmu do samoleczenia, homeopatia jest skończona - nawet wcześniej korzystała tylko z efektów kontekstowych i właśnie zdolności do samoleczenia, a nie z efektu "nieodłącznego" dla metody. Homoeopatia nie działa poza placebo, a to nie usprawiedliwia "metody medycznej". Wiele codziennych rzeczy, które są postrzegane jako przyjemne, ma efekty placebo, a nikt nie wpada na pomysł budowania wokół nich medycznego rytuału i sprzedawania go jako terapii. A w przypadku zwykłego leczenia efekt placebo również występuje, tylko tutaj dodaje się specyficzny efekt leczenia opartego na nauce.


Niemieckie Stowarzyszenie Konsumentów
Po stronie dowodów, po stronie konsumentów: Niemieckie Stowarzyszenie Konsumentów jest uznanym stowarzyszeniem non-profit zajmującym się ochroną konsumentów.

Dalsze informacje pod słowem kluczowym "homeopatia
]]>
Was sind eigentlich „Bach-Blüten“? https://euroconsum.eu/pl/2021/01/28/was-sind-eigentlich-bachblueten/ https://euroconsum.eu/pl/2021/01/28/was-sind-eigentlich-bachblueten/#respond Thu, 28 Jan 2021 06:22:00 +0000 https://euroconsum.eu/?p=1095
Zdjęcie: stux, Pixabay Licencja CCO

Innym środkiem z kolorowego bukietu pseudomedycznych środków i metod są "środki kwiatowe Bacha". Mają one - na początek - z kwiatami na strumieniach nic do zrobienia. Ich nazwa pochodzi od ich wynalazcy.

Wynalazca

Edward Bach (1886-1936) był lekarzem z Birmingham w Anglii, który wpadł na pomysł, że źródłem chorób są przyczyny psychiczne lub jelita. Kolejny przykład twierdzenia, że oferuje proste rozwiązanie złożonego problemu - które najprawdopodobniej jest aberracją.

Po okresie klinicznym i osiedleniu się jako prywatny lekarz, stał się swego rodzaju "prywatnym uczonym", który zajmował się obserwacjami natury i ziołolecznictwem. To właśnie w tym czasie doszedł do przekonania, że choroby są jedynie wyrazem konfliktu między duszą a umysłem. W 1936 roku, nie mając jeszcze pięćdziesięciu lat, Bach zmarł na niewydolność serca.

Koncepcja

Bach kierował się w swojej koncepcji jedynie osobistą intuicją. Prostą podstawową ideą było przypisanie różnych form niedyspozycji psychicznej do jednej z jego esencji roślinnych. Zdefiniował stany "dyskomfortu psychicznego" zgodnie z własnymi pomysłami, ale w odniesieniu do psychologii C.G. Junga. Przypisanie jego esencji do tych stanów duszy również nie opierało się ani na eksperymencie, ani na obserwacji, ale wyłącznie na osobistej intuicji Bacha. Te esencje roślinne miały mieć efekt "harmonizujący" między "wibracjami pacjenta" a "kosmicznym polem energetycznym". Jest to do dziś "doktryna" głoszona przez zwolenników terapii kwiatowej Bacha, ale prawdopodobnie jest tak dobrze znana bardzo niewielu konsumentom. Warto wspomnieć, że Bach deklarował, że jego intuicja w opracowywaniu metody była "boskiego pochodzenia".

Należy stwierdzić, że koncepcja Bacha musi być przypisana, przynajmniej częściowo, do ezoteryki, tj. okultystycznej (ukrytej) "wiedzy tajemnej". Zawiera ona nieudowodnione i niemożliwe do udowodnienia (niefalsyfikowalne) twierdzenia, które opierają się wyłącznie na autorytecie jej założyciela. Na przykład homeopatia Hahnemanna była znacznie bardziej nauką przyrodniczą w swoim czasie (w okresie przejściowym z XVIII do XIX wieku) niż koncepcja Bacha za jego życia w XX wieku.

Produkcja

Początkowo Bach ograniczył ekstrakcję swoich esencji do rosy, którą można było znaleźć na kwiatach jego ulubionych roślin o wschodzie słońca. Poranne słońce świecące przez rosę i kwiat miało wzbogacić wodę o "wibracje" rośliny. Jednak zapotrzebowanie stało się tak duże, że same krople rosy wkrótce przestały wystarczać. Bach nie znalazł rozwiązania i opracował alternatywne metody:

W "metodzie słonecznej" świeżo zerwane kwiaty są moczone w wodzie i wystawiane na działanie palącego słońca przez trzy do czterech godzin. W tym celu Bach musiał jednak upewnić się, że rośliny zostały zebrane przed godziną dziewiątą rano w słoneczny i bezchmurny dzień oraz w określonych lokalizacjach. Ten szczegół również ujawnia okultystyczny wpływ. Co więcej, w przypadku roślin drzewiastych lub kwitnących zimą, nie miał skrupułów, by je po prostu gotować. Według Bacha te metody, które nie są zbyt subtelne w porównaniu do zbierania kropel rosy, miały również na celu przeniesienie "wibracji" roślin do wody jako energii leczniczej.

Następnie uzyskaną w ten sposób wodę miesza się w stosunku 1:1 z alkoholem 40%igem "w celu zakonserwowania". Jest to teraz "nalewka macierzysta", którą należy ponownie rozcieńczyć alkoholem w stosunku 1:240, aby uzyskać "skuteczne" esencje, które trafiają do sprzedaży. Użytkownik końcowy musi ponownie rozcieńczyć esencję w wodzie, aby ją zażyć.

Aplikacja

Gama leków kwiatowych Bacha składała się z 37 "esencji kwiatowych", plus specjalnej esencji wykonanej ze skalnej wody źródlanej oraz kombinacji pięciu esencji, które stały się powszechnie znane jako nr 38 pod nazwą "Rescue Drops".

W międzyczasie sprzedawane są nie tylko typowe "butelki magazynowe", małe szklane butelki o pojemności 10 ml, ale także maści, słodycze, gumy do żucia, globulki, herbaty, spraye i inne. Produkty dla dzieci są specjalnie reklamowane, są też kwiaty Bacha dla zwierząt, asortyment produktów szczególnie dla koni jest dość szeroki.

Nie jest zaskakujące, że znalezienie "właściwej" esencji nie jest bardziej rozstrzygające niż "koncepcja uzdrawiania". Możesz skorzystać z pomocy konsultanta kwiatów Bacha lub alternatywnego praktyka, który oferuje terapię kwiatami Bacha. Ale możesz też wybrać intuicyjnie, np. użyć roślin, które lubisz, lub skorzystać z przewodników, w których często można znaleźć instrukcje, jak "znaleźć" odpowiednią esencję. Apteki oferują "porady" - w jakim celu i na jakiej podstawie, to się dopiero okaże (producenci oferują "dalsze szkolenia" na temat kwiatów Bacha dla personelu aptek).

Skuteczność leków kwiatowych Bacha

Po śmierci Bacha w 1936 r. jego nauki zostały niemal całkowicie zapomniane. Dopiero dzięki fali ezoterycznej z lat 70-tych ("neomistycyzm"), która również dała homeopatii nowe życie, stała się ona ponownie znana. Trudno się dziwić, że dziś "fantastyczne produkty" są również oferowane poza kanonem 38 oryginalnych leków Bacha, pozostawiając najwyraźniej tylko pomysłowości producentów rozszerzenie wszechświata Bacha do woli. Jakiś czas temu uwagę przyciągnęła esencja, która miała być stosowana w przypadkach znęcania się nad dziećmi. Po silnych protestach esencja ta została wycofana z rynku - ale nie z powodu wglądu w nonsens koncepcji Bach Flower Remedies, ale raczej dlatego, że wskazanie było postrzegane jako nieadekwatne społecznie i nieodpowiednie.

Leki Bacha mają co najwyżej pewne aspekty magicznego myślenia wspólnego z homeopatią ("duchowa siła życiowa", "wibracje", "harmonizacja"). Jednak często są z nią mylone lub utożsamiane i uważane za "szczególnie naturalne" lub "czysto ziołowe". Co jest oczywiście fałszywą etykietą.

Przeprowadzono również badania kliniczne nad skutecznością kwiatów Bacha, ale żadne z nich nie wykazało możliwego do udowodnienia efektu.

Szczególną cechą metody Bacha jest jej podstawowe skupienie się na problemach psychicznych, tj. psychologicznych, przy czym często pomija się fakt, że według Bacha ich eliminacja powinna być jedynie krokiem w kierunku wyleczenia jawnej choroby. Bardzo problematyczne jest to, że nieskuteczne środki zaradcze są stosowane w stanach takich jak lęk, samotność, ataki paniki, nerwy egzaminacyjne, trauma, depresja, zmęczenie życiem i ewentualnie myśli o śmierci (wszystkie wskazane obszary zastosowania), a specjalistyczna terapia psychologiczna lub psychiatryczna jest w ten sposób opóźniana lub prawdopodobnie uniemożliwiana. Ponadto pomysł, że wystarczy wziąć "kilka kwiatów" na dolegliwości psychiczne, jest niczym innym jak pogardą i lekceważeniem chorób psychicznych i osób nimi dotkniętych.

Metoda Bacha jest mieszanką okultystyczno-ezoterycznych idei, uproszczonej koncepcji "jednej przyczyny", marginalnych idei psychologicznych (C.G. Jung) i terapii lekowej bez żadnych eksperymentalnych lub logicznie zrozumiałych podstaw. Efekt jego esencji nie został nigdy udowodniony ani nie jest prawdopodobny, tj. nie można go nawet oczekiwać.

Więcej informacji o Bachu można również znaleźć na stronie Strona encyklopedyczna "Homöopedii" sieci informacyjnej Homoeopatia.


Niemieckie Stowarzyszenie Konsumentów
Po stronie dowodów, po stronie konsumentów: Niemieckie Stowarzyszenie Konsumentów jest uznanym stowarzyszeniem non-profit zajmującym się ochroną konsumentów.
]]>
https://euroconsum.eu/pl/2021/01/28/was-sind-eigentlich-bachblueten/feed/ 0
Was sind eigentlich Schüßler-Salze? https://euroconsum.eu/pl/2021/01/12/archiv-was-sind-eigentlich-schuessler-salze/ https://euroconsum.eu/pl/2021/01/12/archiv-was-sind-eigentlich-schuessler-salze/#respond Tue, 12 Jan 2021 15:48:00 +0000 https://euroconsum.eu/?p=1092
Obraz z A_Different_Perspective na Pixabay

Oprócz homeopatii istnieje wiele innych dość "popularnych" środków, które są również w całości lub w przeważającej części sprzedawane i reklamowane przez apteki. Należą do nich pozornie dość popularne "sole Schüßlera".

"Sole Schüßlera" są często utożsamiane lub mylone z homeopatią. Są one jednak niezależnym wynalazkiem lekarza z Oldenburga Wilhelma Heinricha Schüßlera (1821-1898), choć częściowo związanym z homeopatią. Ponieważ jednak w ich produkcji stosuje się zasady homeopatyczne, przynajmniej częściowo, prawnie należą one do homeopatii, a zatem są produktami leczniczymi zgodnie z ustawą o produktach leczniczych i podlegają obowiązkowym aptekom.

Pierwotnie Schüßler chciał opracować "skróconą formę" homeopatii, którą nazwał "leczeniem biochemicznym". Jego podstawowym założeniem było to, że choroby są spowodowane niczym innym jak zaburzeniami równowagi mineralnej w komórkach organizmu, a tym samym zaburzają cały metabolizm. Swoje podstawowe substancje "potencjalizował" jak w homeopatii, tj. produkował bardzo rozcieńczone preparaty, ponieważ tylko w ten sposób "jony" mogły przeniknąć do wnętrza komórki zgodnie z koncepcją Schüßlera. Uzupełnieniem miała być specjalna dieta, która miała wyeliminować niedobory minerałów na zewnątrz komórki, aby ustanowić "równowagę między wnętrzem a zewnętrzem komórki". Zazwyczaj stosowano sole Schüßlera o poziomie potencji D12 (co odpowiada rozcieńczeniu 1 do 1o12(ta ostatnia jest liczbą, w której po początkowym 1 następuje dwanaście zer).

Chociaż oznaczało to odejście od "duchowej siły życiowej" homoeopatii, to tylko stworzyło kolejną spekulatywną doktrynę, która - bardzo podejrzanie - wierzyła, że uchwyci przyczynę i wyleczy praktycznie wszystkie choroby w jednej metodzie. Dziś wiemy dzięki nowoczesnej etiologii (badaniu pochodzenia chorób) i patologii (badaniu chorób), że przypisywanie ogromnej liczby czynników, z których powstaje "choroba", jednej przyczynie jest całkowicie bezsensowne. Cóż, Schüßler z pewnością nie mógł jeszcze tego wiedzieć - ale dziś wiemy to bardzo dobrze.

Schüßler poradził sobie - w czasie, gdy istniało już ponad 1000 leków homeopatycznych - z 12 "lekami funkcjonalnymi". Wierzył, że są to sole mineralne, które pozostaną po spaleniu ludzkiej tkanki. Nie był jednak do końca w zgodzie z samym sobą, ponieważ jeszcze za życia wprowadzał zmiany do tego katalogu. Nawet po jego śmierci jego uczniowie nadal go zmieniali, ostatecznie kończąc na kolejnych 15 "suplementach", a później było siedem "środków biochemicznych".

Brakowało tylko metody diagnostycznej - jak określić zakładany niedobór minerałów w komórkach? Schüßler wynalazł w tym celu "analizę twarzy". Uważał, że może rozpoznać odpowiedni niedobór minerałów na podstawie różnych znaków na twarzy danej osoby. Metoda, która wtedy, jak i teraz, nie miała żadnych podstaw naukowych. Rozszerzona forma "analizy twarzy" jest nadal stosowana przez alternatywnych praktyków pod nazwą "Sonnerschau".

Aby zapobiec nieporozumieniom: Oczywiście istnieją obrazy kliniczne, które są spowodowane niedoborem minerałów w organizmie, należą one do "chorób niedoborowych". Jest to jednak tylko bardzo niewielka część całkowitej liczby chorób. Jeśli taki stan niedoboru jest już zauważalny poprzez objawy, można to zrekompensować jedynie stosunkowo dużymi dawkami brakujących substancji. Nazywa się to terapią substytucyjną. Należy również wziąć pod uwagę straty podczas wchłaniania przez przewód pokarmowy. Absurdalne i bezcelowe są próby zwalczania niedoborów minerałów za pomocą dawek homeopatycznych, takich jak te zawarte w solach Schüßlera.

Skuteczność soli Schüßlera była wielokrotnie badana, ale nie znaleziono żadnego efektu farmakologicznego. Nie można zatem oczekiwać, że sole Schüßlera będą miały konkretne działanie lecznicze. Nie zmienia tego fakt, że podejmowane są znaczne wysiłki reklamowe dla tych produktów, a firmy produkcyjne oferują szeroko zakrojone "szkolenia" dla personelu aptecznego. I to, że są one również uważane za "homeopatię" zgodnie z ustawą o lekach i mogą ubiegać się o status produktu leczniczego bez dowodu działania - tylko dlatego, że europejska ustawa o lekach definiuje homeopatię wyłącznie poprzez metodę produkcji (proces potencjonowania).

Więcej na temat osoby Schüßlera również na stronie Strona encyklopedyczna "Homöopedii" sieci informacyjnej Homoeopatia.Zdrowie


Niemieckie Stowarzyszenie Konsumentów
Po stronie dowodów, po stronie konsumentów: Niemieckie Stowarzyszenie Konsumentów jest uznanym stowarzyszeniem non-profit zajmującym się ochroną konsumentów.
]]>
https://euroconsum.eu/pl/2021/01/12/archiv-was-sind-eigentlich-schuessler-salze/feed/ 0
Alternative Krebstherapien – immer ein Risiko https://euroconsum.eu/pl/2020/09/03/archiv-alternative-krebstherapien-immer-ein-risiko/ Thu, 03 Sep 2020 16:08:00 +0000 https://euroconsum.eu/?p=1110
Zdjęcie: marijana1/Pixabay (licencja CCO)

Diagnoza raka jest zawsze wydarzeniem zmieniającym życie. Oprócz wszystkiego innego, powoduje również wiele wątpliwości i niepewności co do możliwości leczenia. Ludzie nie zawsze stosują się do porad specjalistów onkologii, ale uciekają się do tak zwanej "medycyny alternatywnej".

Eksperci zawsze przed tym ostrzegali. Obecnie istnieją również uzasadnione wyniki dotyczące tego, jak radzą sobie pacjenci leczeni wyłącznie metodami naukowymi w porównaniu z tymi, którzy polegali wyłącznie na "medycynie alternatywnej". W 2017 r. naukowcy z Uniwersytetu Yale w USA opublikowali wysoko cenione badanie na ten temat.1 przeprowadzone.

Na podstawie amerykańskiego rejestru nowotworów utworzono dwie grupy porównawcze pacjentów leczonych konwencjonalnie i naukowo. Pacjenci mieli najczęstsze rodzaje raka (piersi, prostaty, płuc lub okrężnicy), ale nie mieli jeszcze przerzutów. Wskaźniki przeżycia obu grup porównano w okresie siedmiu lat.

Wynik jest jasny: w każdym punkcie czasowym liczba zgonów w terapii alternatywnej jest około dwukrotnie wyższa niż u osób leczonych konwencjonalnie. Po siedmiu latach około połowa pacjentów zmarła w wyniku terapii alternatywnej, a tylko jedna czwarta w wyniku terapii konwencjonalnej. W zależności od rodzaju nowotworu różnica była jeszcze wyraźniejsza. Tendencja ta będzie się utrzymywać - z czysto statystycznego punktu widzenia do punktu, w którym wszyscy pacjenci leczeni alternatywnie zmarli, a około połowa pacjentów leczonych naukowo nadal żyje.

Jest to przede wszystkim rozważanie, które wyraźnie oddziela leczenie "tylko naukowe" od "tylko alternatywnego". Oczywiście interesujące jest sprawdzenie, czy terapia "komplementarna", tj. taka, która łączy naukowe i alternatywne podejścia medyczne, również ma takie skutki.


Zespół Yale podążył za tym w Badanie uzupełniające2 Okazało się, że nawet w tej konstelacji wady były wyraźnie widoczne u pacjentów, którzy otrzymali leczenie uzupełniające. Badacze przypisują to faktowi, że w tej grupie opóźnienia w terapii i odmowy nie były rzadkością w przypadku leczenia konwencjonalnego. Pokazuje to tendencję pacjentów, którzy "tylko" otrzymują leczenie uzupełniające medycyną alternatywną, do niższego przestrzegania zaleceń (tj. chęci przestrzegania zaleceń lekarza). Lekarz skarży się tutaj na "niepełne przestrzeganie terapii".

Decyzja na korzyść medycyny alternatywnej w przypadku obecnej diagnozy raka, która zgodnie z oceną naukową jest uważana za uleczalną, może zatem okazać się dużym błędem - i to w każdej konstelacji, niezależnie od tego, czy jest leczona wyłącznie, czy uzupełniająco medycyną alternatywną. Autorzy badania zalecają, aby każdy lekarz onkolog wyraźnie informował swoich pacjentów o tych odkryciach.


  1. Johnson SB, Park HS, Gross CP, Yu JB: Stosowanie medycyny alternatywnej w leczeniu raka i jej wpływ na przeżycie; JNCI J Natl Cancer Inst (2018) 110(1): djx145, doi: 10.1093/jnci/djx145 ↩︎
  2. Skyler B. Johnson, MD; Henry S. Park, MD, MPH; Cary P. Gross, MD; et al; Complementary Medicine, Refusal of Conventional Cancer Therapy, and Survival Among Patients With Curable Cancers; JAMA Oncol. Opublikowano online 19 lipca 2018 r. doi:10.1001/jamaoncol.2018.2487 ↩︎

Niemieckie Stowarzyszenie Konsumentów
Po stronie dowodów, po stronie konsumentów: Niemieckie Stowarzyszenie Konsumentów jest uznanym stowarzyszeniem non-profit zajmującym się ochroną konsumentów.
]]>
Was ist eigentlich die „Dorntherapie“? https://euroconsum.eu/pl/2020/03/03/archiv-was-ist-eigentlich-die-dorntherapie/ Tue, 03 Mar 2020 16:19:00 +0000 https://euroconsum.eu/?p=1102
Zdjęcie: Klaus D. Peter, Wiehl, Niemcy, CC BY 3.0 PLza pośrednictwem Wikimedia Commons

Terapia Dorna (zwana również "metodą Dorna") jest wynalazkiem laika medycznego, rolnika i właściciela tartaku Dieter Dorn (* 13 sierpnia 1938 - † 19 stycznia 2011) z Lauterach koło Memmingen.

Terapia Dorna (metoda Dorna) jest alternatywną metodą medyczną, która jest - rzekomo - stosowana w leczeniu "różnic w długości nóg". Można ją postrzegać jako wariant chiropraktyki z elementami tradycyjnej medycyny chińskiej.

Metoda Dorna występuje głównie w Niemczech. Często metoda ta jest łączona z ofertami masażu według Rudolfa Breußa (wówczas nazywana "Metodą Dorna-Breußa").

Koszty terapii Dorna nie są pokrywane przez ustawowe ubezpieczenia zdrowotne, ponieważ nie ma udowodnionej skuteczności.

Tło i treść terapii

Od około 1975 roku laik Dieter Dorn opracował komplementarną medyczną metodę manualną, którą sprzedawał w książkach i na kursach. Typowa dla terapii Dorna jest manualna manipulacja kręgosłupem leczonej osoby. Dorn opisuje to na przykład w napisanej przez siebie książce "Die Haltungsschule der Dorn Methode" (Szkoła Postawy Metody Dorna). Dorn opisuje (2. wydanie 2013, strona 100), w jaki sposób terapeuta umieszcza kciuki obu dłoni po prawej i lewej stronie kręgosłupa osoby, która ma być leczona, a następnie kręgosłup jest dotykany od dołu do góry:

Jeśli "znajdzie przesunięty lub skręcony kręg, popycha go do prawidłowej pozycji kciukiem na wyrostku kolczystym. Kręgi przesunięte w lewo powinny zostać przesunięte w prawo i odwrotnie". [Uwaga: Prawdopodobnie oznacza to, że kręgi przesunięte w prawo powinny zostać przesunięte w lewo].

Podczas tej procedury osoba leczona powinna skierować wzrok prosto przed siebie i luźno kołysać się, od stawu barkowego, przeciwną ręką lub obiema rękami w tym samym kierunku. Osoba leczona powinna wydychać powietrze powoli ("tak słyszalnie, jak to możliwe").

Terapia Dorna w szczególności przypisuje nieprawidłowe położenie (lub domniemane nieprawidłowe położenie) określonych, pojedynczych kręgów do konkretnych problemów zdrowotnych, np. problemy z oczami są przypisane do 2. kręgu szyjnego, zęby i uszy, a także szumy uszne i trądzik do 3. i 4. kręgu szyjnego.

Terapia Dorna opiera się na mechanistycznym spojrzeniu na człowieka. Dorn zakłada (bez dowodu), że pewna statyka szkieletu jest optymalna i wyjaśnia - na tej podstawie - wszystkie możliwe dolegliwości, twierdząc, że są one oparte na zaburzonej statyce.

Przyczyną jest zazwyczaj "skośność miednicy". Sam Dorn kilkakrotnie stwierdził, że "prawie każda osoba ma skośność miednicy, którą można przypisać zwichnięciu stawu biodrowego". Gdyby tak było, "skośność miednicy" byłaby stanem normalnym i trudno byłoby ją uznać za "patologiczną".

Terapia Dorna rozpoczyna się albo od "diagnozy" (rzekomej) skośności miednicy, albo od (często wysoce wątpliwej) "diagnozy" "rozbieżności długości nóg" (z osobą leczoną leżącą na brzuchu lub na plecach).

W szczególności teoria "skośności miednicy" zalecana przez użytkowników Dorna, która ma być spowodowana przez głowę kości udowej, która nie jest prawidłowo osadzona w panewce stawowej, jest cytowana przez ekspertów z perspektywy medycyny naukowej jako dowód na wadliwy model myślowy metody Dorna.

Dorn, laik medyczny, wypowiedział się w następujący sposób dla magazynu "Gesundheitstrend":

"Gdybym miał wiedzę anatomiczną, widziałbym wszystko tak skomplikowane, że nie odważyłbym się zrobić wielu rzeczy".

"Terapia Dorna" nie jest powszechnie uznawana, ponieważ brakuje jakichkolwiek naukowych dowodów na jej skuteczność w postaci badań klinicznych. Twierdzenia reklamowe, które często odnoszą się do obrazów klinicznych (lumbago, parcie na mocz, duszność), w przypadku których terapia Dorna rzekomo jest w stanie zapewnić ulgę lub wyleczenie, są zatem ostatecznie naukowo wymyślone z powietrza.

Patomechanizmy również nie zostały udowodnione lub są całkowicie nieprawdopodobne. W szczególności propagowana przez użytkowników Dorna teoria skośności miednicy, która jest spowodowana rzekomo "nieprawidłowym osadzeniem głowy kości udowej w panewce stawowej", jest - wręcz przeciwnie - przytaczana przez ekspertów z perspektywy medycyny naukowej jako dowód braku podstawowej wiedzy medycznej i całkowicie niewłaściwego modelu myślowego metody Dorna.

Czy terapia Dorna jest niebezpieczna?

Odpowiedź na to pytanie jest trudna, zaczyna się już od faktu, że nie ma jednolitych i obowiązujących wytycznych dotyczących stosowania; innymi słowy, to, co jeden praktyk uważa za terapię Dorna, może znacznie różnić się od tego, co inny praktykujący rozumie przez "terapię Dorna". Ponadto terapia Dorna jest w większości prowadzona przez praktyków świeckich - głównie praktyków alternatywnych. Zawód Heilpraktiker nie jest uznawanym przez państwo zawodem szkoleniowym ani nauczycielskim.

Ogólnie rzecz biorąc, należy stwierdzić, że od 2010 roku toczy się poważna dyskusja na temat ryzyka związanego z medycyną manualną, która została zapoczątkowana przez chiropraktykę. Zwłaszcza w przypadku manipulacji kręgosłupa szyjnego jest dziś wysoce kontrowersyjne, czy nie wiążą się one z nieuzasadnionym wysokim ryzykiem dla leczonych osób (np. w przypadku udarów). Czy ryzyko to odnosi się również do podobnej, ale nie identycznej metody terapii "terapii Dorna", jest obecnie niejasne.

Źródła i literatura uzupełniająca:

O niebezpieczeństwach związanych z manipulacją kręgosłupa szyjnego w Chiropraktyka:


Niemieckie Stowarzyszenie Konsumentów
Po stronie dowodów, po stronie konsumentów: Niemieckie Stowarzyszenie Konsumentów jest uznanym stowarzyszeniem non-profit zajmującym się ochroną konsumentów.
]]>